ای حافظ،سخن تو همچون ابدیت بزرگ است

زیرا آن را آغاز و انجامی نیست.

کلام تو همچون گنبد آسمان،تنها به خود وابسته است

و میان نیمه ی غزل تو با مطلع و مقطعش فرق نمی توان گذاشت

زیرا همه ی آن در حد جمال و کمال است.

اگر هم دنیا به سر آید،ای حافظ آسمانی

آرزو دارم که تنها با تو و در کنار تو باشم و چون برادری

هم در شادی و هم در غمت شرکت کنم.

همراه تو باده نوشم و چون تو عشق ورزم

زیرا این افتخار زندگی من و مایه ی حیات من است.



بخشی از کتاب دیوان شرقی

اثر یوهان ولفکانگ گوته

مترجم : شجاع الدین شفا

برچسب ها: برگی از یک کتاب،

تاریخ : یکشنبه 21 خرداد 1396 | 11:31 | نویسنده : فاطمه حیدری ( رضوان ) | نظرات
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.